با حدود ۲.۵ میلیون مورد جدید و ۱.۸ میلیون مرگ سالانه، سرطان ریه عامل اصلی مرگ‌ومیر ناشی از سرطان در سراسر جهان است. درمان سرطان ریه با پیشرفت‌های جدید در تشخیص و درمان‌های هدفمند، بهبود قابل توجهی برای گروهی از بیماران ایجاد کرده است. سازمان جهانی بهداشت (WHO) اکنون سرطان ریه را به‌عنوان یک اولویت حیاتی در سلامت جهانی به رسمیت شناخته و خواستار راهبردهای یکپارچه برای بهبود نتایج و کاهش نابرابری‌ها شده است.

• سرطان ریه سلول غیرکوچک (NSCLC): رایج‌ترین نوع، شامل آدنوکارسینوما، کارسینوم سلول سنگفرشی و کارسینوم سلول‌ بزرگ. آزمایش‌های مولکولی برای برنامه‌ریزی درمان ضروری است.
• سرطان ریه سلول کوچک (SCLC): زیرنوعی با رشد سریع که اغلب با مصرف دخانیات مرتبط است و معمولاً در مراحل پیشرفته تشخیص داده می‌شود.
• زیرگونه‌های نادر: شامل سرطان‌های ریوی ناشی از تغییرات ژنتیکی غیرمعمول که اکنون با روش‌های تشخیصی پیشرفته قابل شناسایی هستند.

• سی‌تی‌اسکن با دوز پایین: استاندارد طلایی برای غربالگری افراد پرخطر که به‌طور قابل توجهی بقای بیماران را افزایش می‌دهد.
• بیوپسی مایع و پروفایل‌ سازی ژنومی جامع (CGP): امکان تشخیص دقیق و غیرتهاجمی را فراهم می‌کنند.
• تصویربرداری تقویت‌شده با هوش مصنوعی: برای بهبود تشخیص زودهنگام و دقت مرحله‌بندی در حال استفاده است.

سازمان جهانی بهداشت کشورها را به اجرای راهبردهای ملی غربالگری با دسترسی برابر و مراقبت‌های پیگیری ترغیب می‌کند.

درمان سرطان ریه بر اساس ویژگی‌های زیستی و مرحله بیماری تنظیم می‌شود. گزینه‌ها شامل:

• جراحی، به‌ویژه برای NSCLC در مراحل اولیه
• پرتودرمانی، از جمله تکنیک‌های استریوتاکتیک برای تومورهای موضعی
• شیمی‌درمانی، اغلب همراه با سایر روش‌ها
• درمان‌های هدفمند، بر اساس عوامل مولکولی
• ایمونوتراپی، که اکنون در بسیاری از مسیرهای درمانی استاندارد شده است
• کارآزمایی‌های بالینی، که دسترسی به درمان‌های نوآورانه را فراهم می‌کنند

قطعنامه سال ۲۰۲۵ سازمان جهانی بهداشت درباره سلامت ریه خواستار موارد زیر است:

• سیاست‌های ملی یکپارچه که سرطان ریه را در سیستم‌های مراقبت اولیه لحاظ کنند
• دستورالعمل‌های مبتنی بر شواهد برای تشخیص زودهنگام
• دسترسی مقرون‌به‌صرفه به تشخیص‌های با کیفیت و فناوری‌ها
• کمپین‌های آگاهی عمومی برای کاهش انگ و ارتقای سرطان ریه به‌عنوان اولویت سیاست‌گذاری

پیشگیری اولیه همچنان حیاتی است. WHO تاکید می‌کند بر:

• کنترل دخانیات به‌عنوان موثرترین راهبرد
• کاهش آلودگی هوا
• مقررات ایمنی شغلی
• محیط‌های بدون دود و ابتکارات آموزشی